آموزش ها و مقالات

طراحی و محاسبات اسپرینگلر

Posted On مرداد ۲۱, ۱۳۹۵ at ۴:۴۹ ب.ظ by / No Comments

طبقه بندی مکان­ها با توجه به خطر حریق

ساختمان­ها را براساس قابلیت سوختن مواد موجود، مقدار مواد قابل اشتعال و ارتفاع کالاهای انبار شده و نرخ حرارت آزاد شده به سه گروه اصلی تقسیم بندی می­کند.

1- محیط کم خطر(Light Hazard):

    مكان­هايي غير صنعتي هستند كه ميزان و يا قابليت اشتعال محتوياتشان اندك است و هنگام آتش سوزي حرارت كمي توليد مي­كنند. مانند: ساختمان­های اداری، مسکونی، بیمارستان­ها، اماکن مذهبی، آموزشگاه، مؤسسات، کتابخانه­ های کوچک و موزه.

2- محیط با خطر معمولي(Ordinary Hazard):

مكان­هاي تجاري و صنعتي هستند كه خود بر حسب قابليت اشتعال محتوياتشان به دو گروه تقسيم مي­شوند:

   گروه1: مكان هايي با قابليت اشتعال كم محتويات، كه ارتفاع مواد اشتعال پذير انبار شده در آنها از 2.4متر تجاوز نمي كند مانند: پاركينگ ها و نمایشگاه اتومبيل، نانوايي ها، كارخانجات كنسرو سازي،آشپزخانه رستوران­ها، كارخانه شيشه سازي، رختشوي خانه­ها.

   گروه2:مكان هايي با قابليت اشتعال بالاتر از حد متوسط محتويات كه ارتفاع مواد اشتعال پذيردر آنها از 2.4متر تجاوز ننموده و هنگام آتش سوزي حرارت متوسطي توليد مي­كنند. مانند: کارخانه تولید لاستیک،دفاتر پستی آسياب­هاي غلات، چاپخانه ­ها،­كارخانجات نساجي، صنايع چوب و چوب بری.

3- محیط­های بسيار پرخطر(Extra Hazard):

       گروه1: این محیط­ ها نیز به دو گروه تقسیم می­شوند.مكان­هايي تجاري و صنعتي هستند كه قابليت اشتعال محتوياتشان بسيار بالا بوده (مثل باروت يامايعات قابل اشتعال) و هنگام آتش سوزي حرارت زيادي توليد مي­كنند.سرعت گسترش حریق در این کلاس بالا ولی مقدار مایعات قابل اشتعال، بسیار کم است. مانند: آشیانه هواپیما، ریخته گری، كارخانه فيبر و نئوپان سازي، كارخانه لاستيك اسفنجي، چاپخانه­هايي كه جوهرهاي با دماي اشتعال كمتر از ˚C38 استفاده مي­كنند. 

       گروه2: ساختمان یا بخشی از ساختمان که مقدار مایعات قابل اشتعال در آن قابل توجه است.همانند آسفالت، اسپری کردن مایعات قابل اشتعال، کاخانجات سازنده خانه­های پیش ساخته، تولید پلاستیک، حلال­های شوینده و رنگ کاری.        

حداکثر میزان سطح زیر پوشش هر اسپرینکلر

حداکثر میزان سطح زیر پوشش هر اسپرینکلر با توجه به نوع مکان به شرح زیر می­باشد.

 

              دسته بندي مكان­ ها            سطح تحت پوشش (S*D)
                   بسيار كم خطر                      21 متر مربع
                   با خطر معمولي                      12 متر مربع
                    بسيار پر خطر                  7 الي 9 متر مربع


براي تعيين محل اسپرينكلرها نيز طبق استاندارد
NFPA حداكثر فاصله بين اسپرينكلرها بايد مطابق جدول زير باشد:فاصله میان اسپرینکلرها

             دسته بندي مكان ها               فاصله اسپرینکلرها
                         كم خطر                         4.6 متر
         با خطر معمولي:استاندارد و زیگزاگ  
      آرايش استاندارد سر اسپرینکلرها                           4 متر
         آرايش زيگزاگ سر اسپرینکلرها                         4.6 متر
                          پر خطر                 2.5 الي 3.7 متر

محاسبه پمپ مورد نیاز سیستم اسپرینکلر

براي تعيين و انتخاب پمپ مناسب جهت اسپرينكلرها به دو مشخصه هد و دبي آن نياز است. دبي مورد نياز پمپ، دبی کل اسپرینکلرهایی که در هنگام حریق باز مفروض می­گردند (اسپرینکلرهای موجود در مساحت طراحی) درنظر گرفته مي­شود و هد مورد نياز نيز از جمع فشارهاي زير بدست مي آيد:

فشار كل مورد نياز=فشار مورد نياز پشت اسپرينكلر + فشار ناشي از ارتفاع ساختمان + فشار ناشي از افت مسير و اتصالات

  • فشار مورد نياز پشت هر اسپرينكلر معمولا 30متر آب در نظر گرفته مي شود.

همچنین مدت زمان مورد نیاز تخلیه آب سیستم اسپرینکلر در جدول زیر ارائه شده است.

استاندارد

محیط

مدت زمان تأمین آب

                     NFPA13

                                کم خطر

                 30 دقیقه

                     NFPA13 

    خطر معمولی، تحت نظارت ایستگاه آتش نشانی

                60 دقیقه

                     NFPA13

    خطر معمولی، بدون نظارت ایستگاه آتش نشانی

               90 دقیقه

                     NFPA13

         پرخطر، تحت نظارت ایستگاه آتش نشانی

               90 دقیقه

                     NFPA13

         پرخطر، بدون نظارت ایستگاه آتش نشانی

               120 دقیقه

NFPA13D

ساختمان یک طبقه تا مساحت 200 فوت مربع

7 دقیقه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *