آموزش ها و مقالات

دستور العمل حفاظت ساختمان ها در برابر حریق

Posted On تیر ۳۱, ۱۳۹۵ at ۱۰:۱۷ ق.ظ by / No Comments

ضوابط مربوط به سیستم کشف و اعلام حریق:

به لحاظ اطلاع بموقع از وقوع حریق و تسریع در عملیات اطفایی طراحی و اجرای اصولی سیستمهای کشف و اعلام حریق از نوع دستی و اتوماتیک استاندارد و متناسب با نوع کاربری ، در آگاهی بموقع از خطر موثر بوده و پیش از رسیدن محیط به لحظه بحرانی فرصت لازم برای عملیات مبارزه با آتش سوزی را فراهم مینماید . لذا تمام ساختمانهایی که نیاز به راه دسترسی یا پله اضطراری داشته باشند مثل تمام واحدهای تجاری ، هتلها ، متلها، مسافرخانه هاو خوابگاهها ، انبارها و ساختمانهای اداری ، و سالن های اجتماعات مراقبتی و درمانی و اماکن پر خطر.

اجزای تشکیل دهنده سیستم های کشف و اعلام حریق دستی و اتوماتیک عبارتند از :

تابلوی کنترل مرکزی ، کاشف های اتوماتیک ، شستی اعلام حریق دستی ، آژیرها و زنگ های اعلام خطر ، سیم و کابل مصرفی سیستم ، چراغهای نشانگر ، باطری های خشک و یا آب بندی شده ( اجزای تشکیل دهنده سیستم های کشف و اعلام حریق دستی و اتوماتیک باید دارای علایم و نشان استاندارد معتبر باشد).

در این راستا نکات ذیل ضروری می باشد.

1-10 تابلوی کنتری مرکزی ( استاندارد 5839 BS )

1-1-10 این دستگاه باید در مکان های مناسب ، مشخص ، قابل رویت و استفاده برای نیروهای آتش نشانی و ساکنین ساختمان نصب شود . بهترین مکان ها برای نصب آنها نگهبانی ها یا نزدیک درهای ورودی ساختمان است به نحوی که در معرض صدمات فیزیکی قرار نداشته باشد.

2-1-10 ضروریست نحوه کارکرد و عملکرد پنل مرکزی بصورت قاب شده و خوانا در کنار آن بر روی دیوار نصب گردد.

3-1-10 ضروریست محل نصب مرکز کنترل اعلام حریق به کشف ، شستی و آژیر مجهز گردد.

2-10 کاشف های دودی و حرارتی ( استاندارد 5839BS)

1-2-10 حداکثر فاصله افقی بین هر نقطه داخل فضاهای پوششی دتکتورها باید بشرح ذیل باشد:

2-2-10 دتکتورهای حرارتی 3/5 متر ( حداکثر پوشش برای هر دتکتور 50 متر مربع )

3-2-10 دتکتورهای دودی 5/7 متر ( حداکثر پوشش برای هر دکتور 100 متر مربع )

4-2-10 حداکثر فاصله بین دو کاشف دودی متوالی نباید بیش از 10 متر و کاشف حرارتی بیش از 7 متر باشد.

5-2-10 دورترین قسمت از دیوارهای اطراف تا نزدیکترین کاشف دودی نباید بیش از 5 متر و حرارتی نباید بیش از 5/3 متر باشد.

6-2-10 حداقل فاصله کاشف ها از دیوارهای اطراف آن 50 سانتیمتر است.

7-2-10 حداقل فاصله کاشف ها با دریچه دمنده هوا نباید 150 سانتیمتر باشد.

8-2-10 نصف کاشف های اعلام حریق در تمامی فضاهای مهم ساختمان بصورت جداگانه الزامی است .( در اتاق خواب ، انباری ، اتاق برق ، دفاتر ، راهروها ، موتورخانه آسانسور و لابی دتکتور دودی و در آشپزخانه موتور خانه تاسیسات و پارکینگ دتکتور حرارتی تعبیه شود).

9-2-10 کلیه کاشفها می بایست تابع یکی از استانداردهای معتبر جهانی 54EN، 72NFPAیا 5839BS ) یا استاندارد ملی ایران باشند.

10-2-10 محل خالی ( سقف کاذب یا از این قبیل ) که بیش از 80 سانتیمتر ارتفاع دارند ، نصب کاشف اعلام حریق ضروری است.

3-10 شستی اعلام حریق :

1-3-10 رنگ شستی اعلام حریق باید متضاد رنگ دیوار مکان نصب باشد و تمامی شستی ها می بایست هم شکل و هم رنگ باشند.

2-3-10 در مکانی نصب شود که به راحتی دیده شود ( در هر طبقه نزدیکی درب خروج آن طبقه نصب شود)

3-3-10 ارتفاع نصب شستی های اعلام حریق از کف تمام شده حد اقل 110 و حداکثر 140 سانتیمتر     می باشد.

4-3-10 حداکثر فاصله پیمایش برای به صدا در آوردن یک شستی نباید از 20 متر تجاوز کند.

5-3-10 شستی های نصب شده نزدیک ورودی راه پله ها می تواند در منطقه بندی ( زون بندی ) جداگانه و یا هر یک در مدار همان طبقه قرار گیرد.

 

4-10 وسایل شنیداری ( آژیر و زنگ ها )

1-4-10 صدای آژیر یا زنگ باید پیوسته باشد و به صورتی انتخاب گردد که با صدای وسایل ارتباطی شنیداری غیر از سیستم اعلام حریق متفاوت باشد.

2-4-10               صدای آژیر یا زنگ باید از دورترین نقطه بنا قابل شنیدن باشد.

5-10 وسایل دیداری ( چراغ های نشانگر و چراغ چشمک زن )

1-5-10               چراغ های نشانگر برای یافتن سریع مکان حریق زده کاربرد دارد.

2-5-10               محل نصب چراغ های نشانگر چشمک زن کنار یا بالای درب ورودی مکان می باشد.

6-10 کابل و سیم مصرفی در سیستم اعلام حریق معمولی

1-6-10حداقل سطح مقطع سیم و کابل ها نباید کمتر از 5/1 میلیمتر باشد.

2-6-10سیم ها و کابل ها سیستم اعلام باید از درون لوله مستقل عبور داده شود.

3-6-10در سیستم اعلام حریق آدرس پذیر کابل کشی می باید بر اساس کاتالوگ دستگاه سازنده باشد.

7-10 باطریها :

1-7-10 این باطریها می تواند از نوع خشک و یا آب بندی شده انتخاب شود مشروط بر آنکه هنگام قطع برق  بتواند حد اقل به مدت 24 ساعت سیستم را تغذیه و آماده بکار نگه دارد.

2-7-10 در صورت فعال شدن سیستم اعلام حریق و به صدا در آمدن آژیرها بتواند حداقل به مدت 3 ساعت انرژی مورد نیاز آن را تامین نماید.

8-10 زون بندی ( منطقه بندی )

1-8-10هر نا حیه از حریق می بایست منطقه بندی و به یک Zone متصل گردیده و علاوه بر آن موارد ذیل رعایت گردد.

2-8-10               اگر کل مساحت کف ساختمان 3000 متر مربع یا کمتر است می توان آنرا یک زون فرض کرد.

3-8-10               حداکثر مساحت یک زون در یک طبقه نباید بیشتر از 2000 متر مربع باشد.

4-8-10 حداکثر مسافتی که یک فرد در داخل یک زون حرکت می کند تا محل دقیق حریق را رویت نماید نمی بایست بیشتر از 30 متر باشد.

5-8-10یک زون نباید بیشتر از یک طبقه را شامل گردد.

6-8-10در مکان هایی که پله اضطراری و یا راه فرار در پشت یک بخش قرار گرفته که آن بخش و راه فرار در یک منطقه از حریق قرار دارند می بایست راه پله یک زون مجزا در نظر گرفته شود.

7-8-10 اگر یک زون قسمتهای مختلفی را پوشش می دهد در چنین شرایطی شروع زونهای دیگر در انتهای دیوار هر زون در نظر گرفته شود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *